Gedigte van Aletta Botha

Indeks van digters

Gemaal in my kop
Ons praat met mekaar tog verby mekaar
terwyl ons soos gevangenis in ons eie gedagtes vashou
Ons sê ons ken mekaar
en tog is ons hartsake duister
In my kop skree ek smeek ek vir stilte
want deur my oë maak die lewe my naar

Ek roep kliphard vir geluk vir vrede
maar niemand antwoord nie en my wit vlag word ook verbrand
Ek vra om hulp
maar almal is te besig niemand het ‘n helpende hand

Die wêreld en almal en alles in dit vergaan
Terwyl ons met ons eie gejaag na geld aangaan

Die wêreld kyk vir in hierdie groen oë van my
Terwyl ek seer probeer vermy
Maar so is die seer al wat ek kry
En is ek besig om in my mens wees te lei.

Lewer kommentaar

Lewer kommentaar