Gedigte van Arend Dippenaar

Minwetend dat ek ooit so dig of gedink het dat ek ‘n pen sou optel om iets te skryf. Van kleins af was ek baie lief vir sport enigiets wat met ‘n bal te doen het. My ouers het wel baie gelees en ons as kinders bemoedig om te lees. Op dertien jarige ouderdom was die eerste keer wat ek besef het wat die mense bedoel het wanneer jy nie ‘n boek kan los nie. Jy lees bladsy vir bladsy aandagtig en kan nie wag om te weet wat volgende gaan gebeur nie. Die vyf uile het definitief my linker brein positief aangetas.