In André P. Brink se Philida (2012) kom die volgende voor:

“Watse ding is ’n prokureur? Dis ’n man, verduidelik Delphina, wat die wet ken … nie iemand vir grappies of bog speletjies nie, eerder so ernstig soos ’n sekretarisvoël, met dieselfde stywe treetjies asof hy bang is hy trap op stront.”

Hier wil mens ook byvoeg, afgesien van wat mense dink, ook iemand met streng etiese beginsels. Gestel byvoorbeeld jy betaal ’n prokureur per ongeluk R5 000 vir ’n rekening wat eintlik net R4 000 is. Die etiese kwessie wat hy gewoonlik daar en dan mee worstel is; moet hy dit met sy vennoot deel.

Lewer kommentaar

Lewer kommentaar