Gedigte kan HIER gestuur word.

Digters Anoniem

Bang

Ek is so bang
vir die duiwel
wat binne my slaap -
die onwrikbare getuienis
wat oor my lippe spoel.

Ek word so bang
vir alles wat ek dink -
die dorre gedagtes
wat my siel verteer.

Ek is bang
vir die lig wat skyn -
die ongetemde vrees wat my beetpak
as ek sien hoe die lig
kan skyn.

Ek is so onversetlik bang vir mense
wat my teister met
liefde en glimlagte
en onbeskaamd die
grense van my mure afbreek.

Ek is bang vir god
hy dra my op sy rug -
as ek val, val ek hard
en bliksem doelloos op
die aarde neer.

Die Aarde

¸¸¸¸ en God het geskep en God het gekyk
en dit was goed ¸¸¸¸

die blou bal ongeskonde in sy baan laat val
die son gedraai om lig te gee
die maan sy blou lig op die water laat val

en die mens gemaak en nog gemaak
die voels die berge die lied
en trots sy skepping oorgegee
en angstig gesit en wag
op die gevolge van die taak

die pou het gepronk
die duif 'n druppel gedrink
die son het sy kant gedraai
die verbrokkelde reenboog het
pletterend neergeval

¸¸¸¸ terleurgesteld en verwerp
omgedraai en weggeloop en sag gehuil ¸¸¸¸

Die mens het die trane gesien
en trots sy grys enola laat val
die wolketroon op laat gaan
verblindend die menselig teen die son
verskiet en gejubel en gelag
en gewys wie het mag

¸¸¸¸ sag gehuil ¸¸¸¸

Digters
A
B
C
D
E
F
G
H
I
J
K
L
M
N
O
P
R
S
T
U
V
W
Y
Z