Jy’t vrou geword en nou
moet ek laat die winde van tyd
tussen ons wonde waai
en gesond maak.
vir ‘n oogwink, ‘n omblik
moet ek terugstaan:
Sodat jy jouself weer kan vind,
en hoopelik in jou vrouwees,
tussen die bome onder matroosberg son,
langs my weer kom sit
om die vuur van ons liefde:
Met nuwe hout te stook.
Discover more from Roekeloos.co.za
Subscribe to get the latest posts sent to your email.
