Dagdrome

Middernag drome, son’s opkoms dou

Is dit die silwer spore wat ek onthou?

Kristal patroontjies uitgelê soos stories geskryf in kant

Al my wense saamgebind, geweef met goue band

Lokkend en skitterend in die strale van die maan

Tot die son se eerste strale ligweg daaroor gaan

En die koue aan my voete nou

My eensklaps laat onthou

Drome kom net in droomland voor

En in daglig vee weg dou se silwer spoor.

Ballade op die dak

Konstant, aanhoudend, die ligte druppel note,

saamgebind deur ‘n vars konsonant van klank.

Hier en daar kraak, kreun, en dreun ‘n aksent,

spring soos reuse van kort, na langer tot lank.

Liggies, in harmonie saamgesmelt speel die ballade,

rustig op die gladde note van die dak.

So op ritme, so in tyd met die musiek,

sonder om te struikel of enkeld keer te hak.

Die tenoor soos die wind wat reën aankondig,

deurdring, die hitte van die argument.

Breek met juiging na die diepte van die siel

die wonderwerk van melodie as seën na bo te wend.

Indeks van digters

(Stuur jou gedigte na bydraes by roekeloos.co.za) Digters is ook welkom om een foto te stuur vir publisering.

Lewer kommentaar

Leave a Reply