Ek en my vrou is 23 jaar getroud, maar ons sekslewe is beter as ooit. Ons is albei mal daaroor om mekaar te vertroetel en te bederf. Ek is mal daaroor om haar poesie te lek totdat haar kom in my mond inloop en sy op haar beurt om my piel te suig. Ons geniet dit ook om alleen weg te gaan na afgeleë plekke waar ons dan meeste van die tyd kaal rondloop en liefde maak net wanneer ons daarvoor voel. Ons het ook nou al verskeie kere langs die pad op afgeleë plekke gestop en dan die wonderlikste liefde gemaak terwyl sy haar op die rand van die bakkie se sitplek tuismaak. Sy het ook onlangs vir my vertel dat sy haarself soms vinger en met haar klitoris speel totdat sy kom terwyl ek net langsaan in die kamer is en hoe sy dan fantaseer. Ek het ook aan haar erken dat ek gereeld skommel terwyl sy in die nabyheid is en hoe ek daaroor fantaseer dat sy my moet uitvang. Ek is ook mal daaroor om haar poesie uit te lek nadat ek in haar gekom het. Dit is wonderlik om in so ‘n verhouding te wees.
bydrae: RM
Ek en my meisie het 'n kragtige verhouding, ons bly nou al amper 'n jaar saam, ons wil graag trou oor so 2-3 jaar, is dit reg of is dit verkeerd?
Oor die reg en verkeerd van die situasie gaan ek my nie uitlaat nie, want ek is bewus daarvan dat ons in 'n wêreld leef waar persoonlike waardes en norme relatiewe begrippe is. En in Suid-Afrika se multi-kulturele samelewing behoort ons heelwat meer begrip hiervoor te hê.
Redes vir saambly, en later saamslaap (m.a.w. seks voor die huwelik), is legio en so ook die daarteen. Myns insiens hang dit van die persoon af. Ek sou voorstel jy vra jouself: "Voel ek gemaklik met saambly?" Wees eerlik met jouself oor die kwessie. Indien jy twyfel sou ek dink jy moet jou eerder nie hierin begeef nie. Indien julle seker is van julle saak het julle my beste wense.
Die reg of verkeerd hiervan gaan afhang van jou persoonlike geloofsoortuigings.
Heelwat persone gebruik pornografie suksesvol in die slaapkamer, maar dit kan slegs suksesvol wees indien beide seksmaats gemaklik is daarmee. Moet nooit iemand probeer forseer om dit te doen indien hulle 'n probleem het daarmee nie. Mens kan ook nie net op pornografie staatmaak om die vonk in 'n verhouding te hou nie. Gaan jou vrou dit mis indien dit nie meer daar is nie? Kan julle nog 'n vurige liefdessessie hê sonder die pornografie?
Wat van 'n slag weer romanse probeer? Of dalk seksspeelgoed?
Wees versigtig om nie die pornografie 'n probleem vir jou vrou te maak nie.
Ons het 'n goeie sekslewe al vir 15 jaar, maar ek hou van iets anders so nou en dan. My vrou hou nie van afwisseling nie. Is dit dus verkeerd of sonde om net een keer per maand na 'n XXX movie te kyk. Alhoewel sy baie "turned-on" raak is dit moeilik om haar oor te haal om daarna te kyk. Sy sê self sy hou daarvan, maar dat dit nie reg is nie dat ons daarna kyk nie. Ek voel as mens so iets gebruik om 'n vurige lefdessessie daarna te he dit net voordelig kan wees vir die huwelik? Ek voel dit hou die "spark" in ons verhouding. Ek self kyk of gebruik dit nie om opgewek te raak nie ,maar is mal daaroor as ek sien sy raak opgewek daar deur.
HELP ASSEBLIEF, WANT EK DINK DAAR IS GROOT FOUT IN MY HUWELIK!! EK SAL NIE Sê MY MAN IS VERSLAAF AAN PORNOGRAFIE NIE, MAAR DIT IS AL WANNEER DAAR IETS IN DIE SLAAPKAMER GEBEUR IS AS HY DAARNA GEKYK HET! ENIGE RAAD?
Ek sou voorstel jy maak ´n afspraak met ´n sielkundige. Jou gevoel van ontoereikendheid is nie iets ongewoons op hierdie stadium van jou swangerskap nie en dit is nie altyd maklik om hierdie inligting aan jou eggenoot oor te dra nie. Sou ´n berader voorstel dat jou man ook met hom/haar te kom praat moet jy dit egter nie aan hom stel dat sy seksuele gewoontes daarmee te doen het nie. Sukses van kommunikasie met die manlike geslag gaan nie oor wat die onderwerp is nie, maar hoe dit oorgedra word.
Mans (oor die algemeen) sal altyd na pornografie kyk, al ontken heelwat van hulle dit. Dit is nie noodwendig problematies op sigself nie, maar kan negatiewe gevolge hê as dit ander betrokke partye begin beïnvloed.
Indien jy intussen wil probeer praat met jou man is dit ´n goeie idee om die onderwerp in ´n ander omgewing as die slaapkamer te bespreek. Ek sou ook voorstel dat jy self in ´n goeie gemoedstoestand is voor die gesprek.
Probeer om nie sommer met die deur in die huis te val nie. Mans is vreeslik gevoelig vir negatiewe verwysings na hul seksualiteit. Begin by jou gevoel oor jou swangerskap op hierdie stadium.
Ek is swanger, voor ek swanger geword het was my sekslewe fantasties, toe een aand sien ons ´n "X-rated" movie, dit was wonderlik, my magie was nie eens ´n probleem nie, ek het dit werklik geniet om te sien wat dit aan hom doen en hoeveel hy dit geniet, ek is nie jaloers nie en hy weet dit. Dit het ´n paar keer daarna het hy gevra of ons weer na die movie kan kyk sodra ek enige tekens wys van ek wil intiem met hom verkeer, ek het altyd ja gesê, vir my was dit nie ´n probleem nie, vir my om daarna te kyk is net so opwindend soos vir hom miskien selfs meer. Wel dis anders nou, my swangerskap was nog nooit in die pad nie, maar ek het nou die dag vir hom gesê ek voel dis nie ek wat dit vir hom doen nie maar die film, en dat ek nooit soos enige van daardie vrouens sal lyk nie, hy het vir my gesê hy dink eks pragtig en hy's lief vir my en dis ek wat dit vir hom doen nie die film nie, en dat hy nie enige van daardie meisies bo my sal kies nie, dis vir my wat hy wil hê en niemand anders nie. Ek het hom geglo en wonderlik gevoel oor myself. Nou gister aand het ek in die bed gelê en lees, hy was besig op die internet, voor ek weet wat gebeur sê hy vir my hy wil my hê en ek is so en wat nog alles ….. Ek wou nie, my woorde aan hom was ek is al so ver swanger maar ek is bereid om hom op ENIGE ander manier, maak nie saak wat nie te bevredig, en soos ek verwag het vra hy toe of hy een van onse films kan kyk, hy vra my toe ook gaan ek saam kom of nie, dit wat die eerste klein stekie daardie "gaan jy saam my kom of nie" ek was seergemaak, ek sluk dit toe maar, my verskoning – ek moenie dat my hormone met my mors nie!! .. wel ek gaan toe maar ewe gedwee agter hom aan, in die sitkamer sê ek toe vir hom ek voel nogal koel, niks anders nie, net dat ek so klein bietjie koud kry, en hy sê toe vir my hy kan alleen klaar maak hierso, as ek wil opgaan kamer toe. Dit het gevoel asof my hart in stukke breek, hy het my nie nodig nie, en dit was nooit ek wat hom bevredig het nie, dit was kaal, pragtige vrouens op ´n televisie skerm wat dit gedoen het, en die beste van alles was ek het omgedraai en weggeloop hy het besef ek is ontsteld, hy het my 3 keer geroep ek het hom nie geantwoord nie, maar nogsteeds het hy daar gebly tot hy klaar was, toe hy opkom hoor hy toe ek huil, hy het gesê hy's jammer en hy weet nie wat hy aan gedink het nie, hy sê toe ook vir my dat hy my wou daar hê, maar hy wou ook nie dat ek koud kry nie, en dat ek nie so sensitief moet wees nie, hy wou tog dit al eerstens gehad het voor die film eens genoem was en dat ek die een was wat nie wou nie??? … ek verstaan nogsteeds nie lekker daardie een nie!!! Ek het aangebied om hom te bevredig, hoekom moes ons ´n film kyk, is ek nie genoeg nie, en as my veranderde liggaam hom pla hoekom kan hy nie net eerlik wees omtrent dit nie, hy is oneerlik, hy was in die eerste plek nie in die "mood" omdat hy sy vrou liefhet nie, hy was in die "mood" omdat hy ander vrouens op ´n website gesien het, hy het een of ander movie gedownload, ek het dit eers vanoggend gesien.
Ek is nie die tipe wat sou gepla gewees het oor enige van hierdie dinge nie, maar hoekom elke keer vandat ons daardie film gesien het, wat ek voorgestel het by the way. Hoekom nou moet dit elke keer inkom wanneer ons intiem verkeer. Ek is nie genoeg vir hom nie, ek dink nie eens hy kan ´n ereksie kry sonder dit nie, en tog as ek met hom praat dan is ek altyd die een wat oor reageer, seks is nie meer vir my lekker nie, ek was nog altyd baie aktief in die bed, maar nou loop ek rond en voel nie net skreeu lelik nie maar asof my man my nie liefhet nie, want as hy my liefgehad het sou daardie tipe van films gehou geword het vir tye wanneer ons iets anders wil probeer. Ek is hartseer en ongelukkig 99% van die tyd, ek huil al die hele more en op hierdie oomblik voel ek lus en pak net my tassies en loop!! Maar ek kan nie, want ek is so lief vir hom, maar is hy lief vir my? Ek is jammer as ek jou pla, maar ek het niemand om mee te praat nie, en ek voel net so alleen.
Kan jy my raad gee?
Op universiteit het ek iemand eendag hoor sê: "Mens kry nie probleem kinders nie, net probleem ouers." Ek is persoonlik van mening dat dit vandag meer waar is as ooit te vore.
Om dissipline te handhaaf is van primêre belang wanneer ons kinders grootmaak. Bitter min van ons doen dit deurlopend. Ons dissipline is sporadies en meesal gekoppel aan ons eie emosionele stand. Die res van die tyd is ons te lui, so gemaak deur ons werksomstandighede, dieet en 'n rits ander faktore.
Om sake net te vererger staan kinders gereeld in die middel van gebroke verhoudings en word hulle baie gevalle pionne in 'n magstryd tussen man en vrou.
Jou vriend se seun val moontlik in laasgenoemde kategorie. In sy geval is daar nie net sy ma en pa se gebroke verhouding nie, maar om dinge erger te kompliseer is sy pa ook in 'n verhouding met jou. Boonop is hy nou 'n tiener en dit kan verdere krisisse meebring.
Sy gedrag kan beslis jou en jou vriend se verhouding ernstig striem. Jy moet jouself afvra hoe ernstig is jy oor jou en jou vriend se verhouding. Wil jy dit werklik maak werk? Indien wel sal jy sy seun moet help.
Ek sal graag wil sien dat iemand die seun help. Dit kan beslis nie goed wees vir hom indien iemand nou WEER handdoek ingooi met hom nie.
Jy sal dit ongelukkig nie alleen kan doen nie. Jou vriend sal moet help en moet begryp dat om pa te wees beteken dat hy die verantwoordelikheid aanvaar om sy seun te dissiplineer.
Ek sou voorstel dat julle begin deur die seun te neem vir professionele berading.
Dit is selde maklik om dissipline toe te pas, maar hoe gouer mens begin hoe makliker raak dit vorentoe. Dit is ook 'n deurlopende taak wat eers eindig die dag as hulle jou huis verlaat. En soos ek iewers gelees het: "Dissipline sonder liefde is mishandeling!"
Ek en my vriend bly al vir amper 'n jaar saam. Ons is albei vir amper 2 jaar geskei. Ons het mekaar nie geken terwyl ons nog getroud was nie. My 2 seuns bly by my en sy seun bly ook by hom. Hy weier om by sy ma te bly. Sy seun is 13 jaar en my 2 is 12 jaar en 10 jaar. Die probleem wat ek het is dat sy seun al op verskeie geleenthede my jongste seun in die moeilikheid probreer bring het. Hy krap in my persoonlike besitting en probeer tussen my en my vriend kom. Wat moet ek doen. Moet ek en my kinders on goed vat en loop of moet ek met sy seun praat. Hy is al gevang rook en sy pa doen absoluut niks omtrent die omstandighede nie. Hy het net een helse pak nodig maar sy pa tugtig hom glad nie want hy wil nie he sy seun moet terug gaan na sy ma toe nie. Ek weier om my kinders in sulke omstandighede groot te maak maar is baie lief vir my vriend. Ek weet nie of hy iets teen my jongste seun het nie of dalk haat hy ons en wil ons nie daar hê nie en nou gebruik hy hierdie manier om ons daar weg te kry. Wat moet ek doen. Ek het 2 weke terug al vir hom gevra wanneer is hy van plan om vir my en my seun omverskoning te vra maar hy ignoreer my net. Ek weet regtig nie wat om te doen nie. Hoop julle het 'n antwoord vir my. Asseblief help ek het julle raad nodig.
Vir Anoniem.
Niemand het ooit gesê verhoudings is maklik nie. Ou hande gaan heel moontlik vir jou sê dat dinge net moeiliker raak hiervandaan.
Mense is geneig om sinies te wees oor langafstandverhoudings, en ook nie sonder rede nie. Indien julle vlam vir mekaar sterk genoeg brand is daar egter altyd ´n moontlikheid dat dit kan werk. In die konteks kan julle moontlik baklei uit frustrasie wat spruit uit julle skeiding.
Ek sou voorstel jy bespreek die kwessie van ander mans met haar. Onthou ook dat ons dinamiese wesens is wat van besluit kan verander soos ons ouer raak, dit is ´n integrale deel van wat ons mens maak.
Die kerkprobleem het die potensiaal om die grootste turksvy in julle verhouding te raak. Die saak moet julle beslis uitpraat voor julle verder gaan. In die verband sal jy dalk ook wil weet dat kinders in meeste sulke gevalle die moeder se geloof aanneem. Praat nou daaroor en spaar ´n groot dam trane in die toekoms.
Jy sal verbaas wees hoeveel van jou probleme julle sal oplos deur bloot eerlik met mekaar te gesels. Kies ´n neutrale omgewing vir so ´n gesprek.
Dis baie eenvoudig. Sê vir haar hoe jy voel.
Die Springbokke verloor gereeld wedstryde wat hulle sou wen as hulle net by die basiese riglyne van die spel gehou het. Verhoudings is baie keer dieselfde. Die platform van enige verhouding is goeie kommunikasie. Wees eerlik oor jou gevoelens.
Tog dink ek jy moet die dame van nader leer ken voor jy die finale besluit neem oor of sy jou lewensmaat is.
Ek gaan binnekort ´n meisie besoek. Sover het ons nog net gesels oor die internet en oor die telefoon en foto´s uitgeruil nou wil ek weet hoe kan ek maak om haar te nader sonder om haar te verloor. Ek sal haar graag my lewensmaat wil maak en ek hoop ek kan haar oortuig dat ek haar lief het en niemand anders nie. Help my!
Daar is ´n aspek van menswees wat nie jy of Ben na kyk nie, en dit is dat verskillende mense verskillende waarde-sisteme het. "Ek en my meisie" heg ontsettend baie waarde aan emosionele samesyn. Kan dit wees dat die meisie se waarde-sisteem heeltemal verskil? Hoe is sy op die materiële ingestel? Ek meen, wat is vir haar belangriker; om te kan gaan uiteet, of om gekoester te word en te verkoester? Weeg eers julle waarde-sisteme op en kry ´n werkbare middelgrond, voor julle julself verbind tot iets wat later vir albei net op emosionele frustrasies gaan uitloop. Onthou dat nie een se waarde-sisteem verkeerd is nie, maar dat dit dalk onversoenbaar kan wees.
Eerstens moet ek noem dat daar maniere is om oor jou probleem in die bed te kom. Lees wat ek geskryf het by Ek kom te gou.
Die oplossing vir jou probleem is as volg:
Maak jou lief sit in ´n stoel, gaan sit voor haar, kyk in haar oë en vertel haar wat jy my vertel het en vra haar of sy ´n probleem het, met ander woorde kommunikeer.
Dit is net jou eie skuld as jy haar laat wegkom met ´n antwoord waarmee jy nie tevrede is nie. Met haar "probleem" uit die weg behoort daardie vuur weer terug te wees in julle verhouding.
"Hello Ben,
Dis verby bakgat en help my om nie in die selfde slaggate te val as party van die mense wat hulle probleme deel op die seksblad nie. My probleem is ietwat snaaks want ek het nog net vroumense hoor kla oor wat ek nou deurgaan."
"Ek is 22 en my beter helfte is nou 18. Dinge loop so dat ek en my verloofde nou al ´n jaar saam is. Van die begin af was ons altyd baie vryerig en het altyd aan mekaar geklou soos new born lovers. Die probleem nou is dat my verloofde nie meer so is nie. Ek soen haar en hou haar die heeltyd vas maar daar word nie baie terug gedoen nie. Moet my nie verkeerd verstaan nie, ek het meer testosteroon in my lyf as Brock Lesner en is 86kg van vleis met bitter min vet. Ek gym en buig ysters soos min mans en staan nie af vir iemand 3 keer groter as ek nie. Ek is in geen normale sense wat mens ´n pissie sal noem nie, maar ek benodig ook darem bietjie liefde om deur die lewe te kom. Ek weet nie of dit verkeerd is nie, ek lees vreeslik baie oor seks en verhoudings om dinge beter te maak, want ek glo as mens nie kry wat jy nodig het nie gaan jy dit op ´n ander plek soek en ek wil haar nie verloor nie, want ek glo ek het my deksel gekry. Ons sekslewe is gesond, maar ek maak vinniger klaar as sy en daarom voel ek altyd of sy nie dit altyd ten volle geniet nie. Ek het al vrede gemaak het met my "in bed" probleem en ek het besluit ek doen dan my beste om haar al die liefde te gee wat ek kan en sal vir haar altyd ´n klein ietsie te koop. Nou sien, gewoonlik smag meisies vir aandag en om vasgehou te word en sulke goed en kla gewoonlik dat mans onsensitief is. In die geval blyk dit my dis presies die teenoorgestelde. Ek wil net vir meneer vra wat ek kan doen en hoe ek kan maak om die vuur terug in my lief se hart te kry."
"Dankie baie."